زنده به گوری این ور و آن ور ندارد. سرگردانی است. تا هست دنیایت.

این زندان تاریک بی همتا جز غربت چیزی ندارد. حالا این غربت یک وجب دیگر از سرت بگذرد.

این سفر تنها رودی است که روزی تو برایمان خواسته بودی. حال بی تو دیگر چیزی نمی ماند که فکری برای آن بکنم. برای این سفر شوقی نیست. فقط رفتن است. رفتن. رفتنی مانند ماندن.

آخرین شبی که در خاک مادری سر بر بالین می گذارم اما آیا خوابی چشمانم را در می رباید

هیچ چیز با مرگ برابر نیست

هیچ چیز به سنگینی مرگ نیست

هیچ چیز بی بازگشت تر از مرگ نیست

آرزوی بازگشت!

حتی ازچراغ جادو هم کاری برنمی آید

می گفتی

درختان که در زمستان می میرند،

بهار زنده می شوند!

پس کو آن بهار تو .

قفلی که هر صبح من می بستم؛

هر عصر به دست تو گشوده می شد.

حال مانده است بسته برای ابد، بی هیچ تخفیفی

و بی هیچ امیدی برای تخفیف.

هر روز عصر که برمی گردم می بینم که نیستی. هر روز صبح که پا می شم باز می بینم که نیستی. کی می خوای این قایم موشک بازی رو ادامه بدی. مسخره بازی رو بذار کنار لطفا.

هزار کاکلی شاد در چشمان توست                       هزار قناری خاموش درگلوی من

باز بی تو. در زادروزت.

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود  ------------  هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود 

از دماغ من سرگشـــته خـــیال دهـــنت -------------  به جفای فلـک و غــــصه دوران نرود

در ازل بســت دلم با سر زلفــــت پيوند   ---------------  تا ابد سر نکشد و از سر پيمان نرود

هر چه جز بار غمت بر دل مسکين من است  ---------  برود از دل من و از دل من آن نرود

آن چنان مهر توام در دل و جان جاي گرفت   ---------  که اگر سر برود از دل و از جان نرود

هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگردان   -----------  دل به خوبان ندهد و از پي ايشان نرود

قربانت بروم . می دانم که بسیار بر تو کوتاهی کردم. می دانم. می دانم. که هنوز هم بر همه کوتاهی می کنم. شرمنده ام عزیز و حالا هیچ کاری هم فایده ای برای تو نداره. اما یاد تو را سعی می کنم همیشه نگه دارم تا همچنان زندگی ام باشی.